2006/Feb/09



โอ้ววว หายไปนานนะฮะ -- หายไป"กู้ชาติ" มา =[]=!!!


5 5 5 5 5 5

เมื่อวันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ วันประวัติศาสตร์(ของชั้นแต่ผู้เดียว >.<) ที่เสร่อใส่ชุดแซ็กไปเดินประท้วง!!! --- ----" โอ้ว มาย ก๊อดดด ก็ทีแรกไม่คิดว่าจะได้ไป เพราะนึก(เอาเอง)ว่าเพื่อนๆคุณหนูทั้งหลายมันคงไม่ไปเสี่ยงกันหรอก เลยแต่งแซ็กสั้นสีเขียวตัวโปรด ราคา 99 บาทมาเรียนที่ท่าพระจันทร์. . . . . พอตกบ่าย ไอ้แสงก็ใส่เสื้อเหลืองโผล่มาชักชวน >>> "ไปม๊ะ"

"ไปดิ ไปจริงๆน๊ะ" >> นำเสียงตื่นเต้นยินดี


ดังนั้น หลังจากกินข้าวเย็นเบาๆ (ก๋วยเตี๋ยวนายดี + ปลาลวกจิ้ม + ไส้กรอกเฟคราคาถูก) พวกเรา 5 คน ผู้หญิง 4 กึ่งๆอีก 1?? 555 ก็เดินทางไปยังลานพระบรมรูปทรงม้าเพื่อเที่ยวงานกาชาด ณ สวนอัมพร =[]=!!!. . . . . ม่ะใช่และ.......แต่ก็นะ จากสภาพการแต่งกายของชั้น, อิจ๋ากับกระโปรงสั้นกุดเสื้อรัดติ้ว, อิเดือนกับเสื้อซีทรูสีเขียว ประหนึ่งจะไปช้อปปิ้งสยามพารากอน --- ----"!!! >> "พวกเอ็งไม่รู้สึกผิดงานไปหน่อยเรอะ?"

....แต่จะให้ทำไงได้เล่าาา, ทีแรกไม่มีใครคิดว่าจะมากันนี่หว่า จะเตรียมตัวยังไง
>> เอาน่า มาด้วยใจ....



พอไปถึงก็เห็นคนมาชุมนุมกันอย่างคึกคักล้นหลาม (มากกว่า 1500 คนแน่นอน --*--) เราได้รับแจกผ้าโพกหัวกู้ชาติสีเหลืองอ๋อยมาพันๆ (สถานการณ์ A: เฮ้ย พันอย่างงี้น่าเกลียดป่ะ (ยัง...ยังห่วงสวย เอิ้กกก 555) ก็พันกันไปทุกคน หันมองดูรอบๆ ว้าว คนเยอะจัง และแน่นอน ไอ้แสงก็หยิบกล้องขึ้นมาถ่ายกันเป็นที่สนุกสนาน . . . . >>> นี่สรุปกุไปทำ'ไรวะเนี่ย =[]=







ซักพัก เมื่อถ่ายรูปได้เป็นที่พออกพอใจกันแล้วก็เริ่มมีสติคิดได้, "แล้วไงต่อว๊ะ" เหล่ไปทางไอ้แสง ก็เห็นมันกำลังคุยโทรศัพท์ติดต่อหาที่ลงให้ตัวเองและเพื่อนอย่างขะมักเขม้น


สุดท้าย ได้ที่ตรงริงไซด์ - - - หน้าสุด ติดข้างเวที =[]=!!!


เมื่อเดินไปถึงตรงด้านหน้า ส่วนที่เราจะเข้าไปนั่งฟังบังเอิญมีรั้วกั้น ห้ามบุคคลทั่วไปเข้า ต้องให้คุณพ่อไอ้แสงออกมารับ แล้วพาไปหาคุณแม่ที่เป็น สว. รู้สึกตื่นเต้นมากมาย ได้มีส่วนร่วมกับเหตุการณ์นี้อย่างใกล้ชิด รวมถึงได้ร่วมขบวน (ภายใต้การดูแลของคุณแม่ฯ) ไปยื่นฎีกาถึงหน้าบ้านป๋าเปรม >.<~ อารมณ์แบบว่า เวรี่อินมากตอนนั้น เดินคล้องแขนกันแน่นเลย 5 คน กันหลุดและหลงไป เพราะบรรยากาศตอนนั้นคล้ายๆคลื่นในทะเล....ขบวนเคลื่อนเร็ว คนแน่นและเบียดขึ้นมาเรื่อยๆ เจ้าหน้าที่ก็พยายามกั้นคนออกเรื่อยๆ ไม่ให้คนร่วมเดินเยอะเกินไป ตัดคนออกไปหลายรอบ พวกเราก็เกือบจะถูกตัดขาดอยู่หลายรอบเหมือนกัน แต่ดีว่าได้บารมีของคุณแม่ฯ ช่วยเอาไว้ เลยได้มีโอกาสตามติดไปจนถึงบ้านสี่เสาเทเวศร์ในที่สุด @.@ *คลอ*. . . . กราบขอบพระคุณค๊ะ




หลังงานยื่นฎีกากันเสร็จ พวกเราผู้หญิง 4 คนก็ขอแยกกลับ ปล่อยไอ้แสงให้ดูแลคุณแม่ต่อไปตามหน้าที่ของลูกที่ดีที่พึงกระทำ *-*


. . . . .. . .

. . . . .

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ในฐานะที่เราเป็นประชาชนคนหนึ่ง และเป็นนักศึกษาคณะรัฐศาสตร์ มหา'ลัยธรรมศาสตร์


เราไปร่วมฟังชุมนุมประท้วง ไม่ใช่เพราะเราชอบสนธิ หรือเห็นว่าเค้าดีแต่อย่างใด แต่เพราะว่าเราไม่ชอบการบริหารประเทศของทักษิณ เผด็จการ ทุนนิยม และมีแนวโน้มว่าขี้โกงผลประโยชน์ของชาติ หรือเรียกง่ายๆว่า "ขายชาติ"

เราไปเพื่อต้องการแสดงจุดยืนของเราเท่านั้น ว่าเราไม่เห็นด้วย

และเราไม่ได้เป็นกลาง, ไม่ใช่คนที่สามารถจะอยู่เฉย ปล่อยให้ใครทำอะไรกับประเทศนี้ก็ได้ เพราะแน่นอนว่าคนที่จะได้รับผลกระทบโดยตรงคือประชาชนทุกคน ถึงแม้บางคนอาจจะยังไม่รู้สึกถึงผลกระทบนั้นชัดเจนนัก (โดยเฉพาะคนที่ยังเชื่อมั่นใน 'ภาพ' ของทักษิณ) แต่วันนั้นจะมาถึง........และเมื่อถึงเวลานั้นแล้ว ทุกอย่างอาจสายเกินแก้


แม้ว่าเราคนเดียวอาจจะดูไม่มีค่าในสถานการณ์ขณะนี้ ถึงแม้ใครจะบอกว่าเราตกเป็นเครื่องมือของสนธิ (ขอเถอะ กุไม่ได้โง่! --*--) ที่ออกไปประท้วง กลายเป็นเหยื่อให้เค้าหลอกใช้ แต่เรายังคงยืนยันว่า เราไปด้วยเจตจำนงที่เป็นของเราเอง

สนธิและสื่อ อาจเป็นผู้ชี้แนะข้อมูล ก็เหมือนกับฝ่ายรัฐบาลที่ชี้แนะข้อมูลฝ่ายตัวเองเช่นกัน

ทั้งสองฝ่ายหงายไพ่ออกมา แต่สุดท้ายเราจะเป็นคนตัดสินเองว่าเราจะเลือกเชื่อฝ่ายไหน, เชื่อเท่าไหร่ และจะแสดงออกถึงความเชื่อนั้นอย่างไร


วันที่ 4 ที่ผ่านมา เป็นโอกาสของเราที่จะแสดงออกถึงสิ่งที่เราคิด สิ่งที่เราเลือกเชื่อ ซึ่งเราก็ได้ใช้มันไปแล้ว......ด้วยความรู้สึกยินดีเป็นที่ยิ่ง


ป.ล. อย่าเปิดประเด็นกับเพื่อนเรื่องการเมืองในประเทศ หากเขายืนอยู่คนละฝั่งกับสิ่งที่เราเชื่อ เพราะมันเสี่ยงมากที่จะนำไปสู่ความหงุดหงิดและทะเลาะกันได้ในที่สุด ....เหมือนที่เราเป็นมาแล้ว --- ----"


ป.ล.2 ตอนไปถึง คุณพ่อไอ้แสงเอาข้าวเหนียวหมูทอดมาแจกคนละห่อ ผ่านไปค่อนคืน ข้าวเหนียวหมูทอดห่อนั้น?ยังคงอยู่ติดมือไอ้แสงตลอดเส้นทางการเดินสายประท้วงไปยังบ้านป๋าเปรม พร้อมขนมไหว้เจ้าอีกห่อใหญ่ในถุงก๊อบแก๊บที่มันแว่บไปเอามาใส่สมบัติบ้าของมัน >>> กล้อง และสารพัดขนมแด-กรวมอยู่ในถุงก๊อบแก๊บเหี่ยวๆใบหนึ่ง =[]=!!! . . . . .และในขณะที่ขบวนหยุดรออยู่หน้าบ้านป๋าเปรมด้วยใจระทึกตึกตัก ทั้งคนชุมนุม สื่อมลวชน ตำรวจรายล้อมขบวน



แสง-ทำ....>> มันควานหยิบข้าวเหนียวหมูทอดที่แดกค้างไว้ขึ้นมาแดกต่อหน้าตาเฉย ในขณะที่คนอื่นๆกำลังอยู่ในฟิวส์ฮึกเหิม เตรียมกู้ชาติ, แต่ ไ อ่แ ส ง.........>.<!!!! อูยยยยย ไอ้ตะกละเอ๊ยยย - ไม่เลือกสถานการณ์เลยนะเอ็ง!!!


บุษบา
Moderndog

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
กร๊ากกกกกก
สนุกสินะ ไปสนุกใช่มั้ยยะวันนั้น 555
#1  by  Aijou~ At 2006-02-09 09:32, 
ศิษย์ร่วมสถาบัน รีบมาโบกธง

เล่าน่าตื่นเต้นดีจังค่ะ ยอมรับว่าบรรยากาศท่าพระจันทร์ทำให้รู้สึกรักชาติขึ้นมาเป็นอย่างมาก เราก็ไม่ได้เป็นฝ่ายไหนฝ่ายหนึ่งโดยเด็ดขาด เห็นด้วยกับคนนั้นบ้าง บางความเห็นก็เห็นตรงกับคนนี้บ้าง แต่ก็อยากให้ทั้งสองฝ่ายคุยเปิดใจกันอยู่เหมือนกัน ใครบริสุทธิ์ใจจะได้รู้กันไป

ระหว่างที่เชริไปกู้ชาติ.. เรานอนกินบ้านกินเมืองดูดีวีดีโคนันทั้งวัน แหะๆ
#2  by  nongtik At 2006-02-09 11:55, 
ดีจังเลยน้า >.<
เราได้แต่ดูข่าวต้นชม.ว่าสถานการร์เป็นไงบ้าง ก็ดีนะคะที่การประท้วงเป็นไปได้อย่างสงบ
..ว่าแต่..ทำไมบนๆที่ถ่ายรูปมาเหมือนไปเที่ยวจัง ^^!!
#3  by  Kagetsu At 2006-02-09 12:49, 
อืม...ครับไม่ค่อยสนใจการเมืองเท่าไหร่ ไม่รู้เรื่องเลยครับ 555+
#4  by  MadX At 2006-02-09 20:05, 
#5  by   (58.10.36.9) At 2006-08-29 07:30, 
#6  by   (58.10.36.9) At 2006-08-29 07:31, 
#7  by  ชัยชนะ (203.172.159.50 /192.168.2.243, 203.172.159.50) At 2006-12-08 11:55, 

<< Home